Na pytanie jaki rozwód jest lepszy, z orzekaniem o winie czy też bez, trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi, gdyż zależy to przede wszystkim od tego jak kształtowało się dane małżeństwo i jakie okoliczności doprowadziły do podjęcia decyzji o rozwodzie, w każdym przypadku inne rozwiązanie może więc być korzystniejsze.

Żeby jednakże w ogóle rozważać ustalanie winy podczas postępowania rozwodowego, warto już na samym początku uświadomić sobie co ta wina nam daje i czym różni się rozwód z orzekaniem o winie od tego w którym wina nie jest ustala, bardzo często bowiem z ustaleniem winy utożsamiane są skutki prawne, które w rzeczywistości nie występują, gdyż nie są one zależne od winy współmałżonka, i gdyby rozwodzący się małżonkowie o tym wiedzieli, najpewniej nie zdecydowaliby się na rozwód z orzekaniem o winie.

Ustalenie winy w wyroku rozwodowym kształtuje późniejszy obowiązek alimentacyjny między byłymi małżonkami i jest to jedyny, wymierny, skutek uzyskania rozwodu z orzeczeniem o winie. Zgodnie bowiem z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku.

Rozwód z wyłącznej winy współmałżonka uprawnia więc małżonka niewinnego do wystąpienia z roszczeniem alimentacyjnym względem byłego małżonka już w sytuacji, gdy na skutek rozwodu pogorszyła się jego sytuacja materialna, roszczenie alimentacyjne nie jest więc ograniczone tylko do przypadków, gdy małżonek znajduje się w niedostatku.

Z kolei, gdy rozwód został przeprowadzony bez orzekania o winie, bądź gdy oboje małżonkowie zostali uznani za winnych rozkładu małżeństwa, czyli gdy rozwód nastąpił z winy obydwóch stron, małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego.

Jak wynika z powyższego, małżonek, który został uznany za wyłącznie winnego rozkładu małżeństwa może nie tylko zostać zobowiązany do świadczenia alimentacyjnego na rzecz byłego małżonka w szerszym zakresie, lecz również nie będzie uprawniony do alimentów od byłego małżonka, gdy sam popadnie w niedostatek.

Rozwód z orzeczeniem o winie bezpośrednio nie wpływa natomiast na władzę rodzicielską, kontakty z dzieckiem, czy obowiązek alimentacyjny rodzica względem dziecka, jeżeli więc żądanie ustalenia winy pojawia się tylko z tego powodu, by poprawić swoja pozycję procesową również w innych kwestiach, bo skoro małżonek zostanie uznanym winnym rozpadu małżeństwa to z całą pewnością sąd również z tego powodu np. ograniczy jego władzę rodzicielską, to nie tędy droga i marny trud włożony w udowadnianie winy współmałżonkowi.

Postępowanie rozwodowe w którym ustalana jest wina jest natomiast nieco bardziej skomplikowane i zwykle dłużej trzeba czekać na wydanie przez sąd wyroku. Orzeczenie przez sąd rozwodu jest możliwe, gdy między małżonkami nastąpił trwały i zupełny rozkład pożycia, jeżeli więc małżonkowie zgodnie wnieśli o zaniechanie orzekania o winie, wówczas w postępowaniu muszą jedynie wykazać, że doszło do ustania między nimi wszelkich więzi małżeńskich i że nie ma szans na to by małżeństwo było kontynuowane.

Jeżeli natomiast wyrok rozwodowy ma zawierać orzeczenie o winie, wówczas poza wskazanymi powyżej przesłankami warunkującymi orzeczenie rozwodu, czyli trwałym i zupełnym rozkładem pożycia, konieczne jest, aby zostało udowodnione zawinione zachowanie małżonka w tym rozkładzie pożycia, innymi słowy, w toku procesu należy udowodnić, że współmałżonek swymi czynami i zachowaniem naruszył ogólnie przyjęte normy i obowiązki płynące z zawarcia małżeństwa i że właśnie te okoliczności doprowadziły do rozkładu więzi małżeńskich.

Pomiędzy wskazanym zawinionym zachowaniem małżonka, a rozpadem małżeństwa musi zachodzić związek przyczynowy, a więc trzeba wykazać, że gdyby nie to zawinione zachowanie wówczas małżeństwo nadal by funkcjonowało, rozwód z orzekaniem o winie jest więc dużo bardziej wymagający, dlatego jeśli głównym powodem uzyskania takiego orzeczenia jest złośliwość bądź inne osobiste pobudki, a brak jest ku temu faktycznych powodów, warto taki rozwód jeszcze raz przemyśleć.

Rozwód z orzekaniem o winie czy bez, na jaką drogę się zdecydować?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *